Kinderen

Hoe zou het zijn als alle kinderen vanuit eigen KRACHT en PASSIE leren leven?

Een persoonlijke innerlijke hartenkreet, waar het onderwijs op mag (leren) aansluiten. Ik ervaar steeds weer, als moeder-kindercoach-kindertolk-trainer, dat kinderen en jongeren zelf, de échte onderwijshelden zijn!
Ze laten mij hun flexibiliteit en aanpassingsvermogen zien, hun intense doorzettingsvermogen in het woud van soms zinloze herhalingen en het eeuwige “moeten”…
Ik neem tevens mijn petje af voor leerkrachten, die ondanks alle tegenwind volhouden in het passievol begeleiden van onze jeugd.

In de heldenreis van kinderen en jongeren gaan ze op avontuur, samen met andere reisgenoten en gidsen, om hun queeste op zich te nemen, zich te bewijzen en zichzelf te leren kennen. Na vele uitdagingen komt de beloning in de vorm van volwassenheid, zelfstandigheid, de eigen identiteit en vandaar uit het leven inrichten vanuit eigen kracht en passie.
Zo is bijvoorbeeld mijn eigen jongste zoon via een omweg van vrolijk basisschoolkind daarna de weg behoorlijk kwijt geraakt in middelbaar – en vervolgonderwijs, nu gelukkig weer op zijn pad tot willen leren en groeien beland…

Wat geven we kinderen en jongeren mee op hun reis in het leven?
Waarin willen we hen voorgaan?

Ik deel 3 persoonlijke uitgangspunten met je:
1. “Wees de verandering, die je in de wereld wilt zien”, zei Mahatma Gandhi. Dit motto is een belangrijke leidraad voor mijn leven en zie ik steeds vaker in de praktijk vorm krijgen, ook bij anderen. Ik wens het gehele onderwijs dit motto toe, net als “het van onder wijs worden”; gevoel meer in balans met het verstand…
Als één van de trainers van leerkrachten die de opleiding Kindercoach in het onderwijs volgen, ben ik nu enkele jaren samen met hen op reis en prikkel ik hen door ze bewust te maken een andere kijk en handelswijze te volgen, uitgaande van kernkwaliteiten en een respectvolle / verbindende communicatie; belangrijke reisbagage, lijkt mij!
Zo vertelt een deelnemer mij:
“Mijn drijfveer is, dat ik zie hoe kinderen gezien en gehoord worden door mijn gesprekjes met hen, krijg ik veel informatie terug en kan ik direct een gesprek met hun ouder of leerkracht aangaan. Deze gesprekken leiden tot oplossingen en inzicht; hier word ik heel blij van!”

2. De acht waarden binnen het programma De Kracht van 8 (www.dekrachtvan8.nl) vormen tevens een belangrijke basis, die deze andere kijk en handelswijze mede handen en voeten geven, door het inzetten van de werkvormen en materialen die door de jaren heen zijn ontwikkeld.Want als je weet wie je bent (kracht 1), jezelf en eerlijk kunt zijn (kracht 2), rekening kunt houden met jezelf én anderen (kracht 3), kunt delen, samenwerken en helpen (kracht 4), dan luister je naar jezelf en anderen (kracht 5) en zeg jij wat je graag wilt (kracht 6).
Mocht er sprake zijn van botsen, dan geef je jezelf en de ander een nieuwe kans (kracht 7), zodat de wereld een plaats is van vrede en voor iedereen (kracht 8).
Een utopie, hoor ik u denken? Naar mijn weten én ervaring niet; het is mogelijk (en al ervaren!) om vanuit groei en bewustwording als onderwijsmens steeds meer jezelf te kunnen worden en te leven vanuit eigen kracht en passie! Dit voorbeeld willen kinderen graag zien in ons, waardoor ze van ons willen en kunnen leren. Willen we ook van hén leren?

Reacties als:

“Ik ervaar De Kracht van 8 als een zinvol, aanvullend, inspirerend en innoverend programma voor de kinderen van NU maken me blij en vervullen me met hoop voor de toekomst!”

3. Kinderen en jongeren zijn waardevolle spiegels, waarin we onszelf steeds kunnen zien, met alles wat we nog mogen leren, want dat proces houdt niet op bij het verlaten van de school of opleiding.
Zij raken ons met hun gedragingen en laten ons weten, wat er veranderen mag in ons zelf, in ons team, in het schoolsysteem.
Zo liet mijn eigen zoon die gediagnosticeerd was met dyslexie mij zien, dat ik op een bepaald moment mijn eigen leven niet meer zo goed kon “lezen”; ik beperkte me in mijn leven toen voornamelijk tot de details, terwijl ik diep van binnen meer het verlangen had naar het grotere geheel en het uitdrukken van mijn eigen wijsheid. Ik ontdekte dat ik meer met mijn innerlijke kind mocht leren lezen en schrijven.

ouders en hun kind aan de keukentafelDe vraag is zijn we bereid om ons te laten raken en vervolgens in de spiegel te kijken? Of zien we (leer-en gedrags-)problemen als iets wat alleen het kind betreft?
Onze handelingen zullen verschillend zijn, afhankelijk vanuit welke overtuiging we kijken.
Zien we problemen of zien we kansen en mogelijkheden tot groei, voor hen én voor onszelf?
In mijn werk als kindertolk in het onderwijs leer ik om de boodschap van kinderen en jongeren te “vertalen naar het leven van de volwassene” en dat vervult me met hoop voor de toekomst!